مجسمه شازده کوچولو وگل سرخش

شازده کوچولو، شال‌گردن قرمزش که در باد کویر می‌رقصد و گل سرخی که تمام دارایی اخترک کوچک اوست.

خلق کاراکتر با بافت و حجم پاپیه‌ماشه، جایی که کاغذ و رنگ جان می‌گیرند.

روباه گفت:

«برو یک بارِ دیگر گل‌ها را ببین تا بفهمی که گلِ خودت در تمامِ جهان لنگه ندارد. بعد برگرد تا رازی را به عنوان هدیه‌ی خداحافظی به تو بگویم.»

شازده کوچولو رفت و به گل‌های سرخِ باغ نگاه کرد و به آن‌ها گفت:

«شما اصلاً شبیه گلِ من نیستید، شما هنوز هیچ چیز نیستید! کسی شما را اهلی نکرده و شما هم کسی را اهلی نکرده‌اید. شما مثل روزهای اولِ روباهِ من هستید؛ روباهی بود مثل صد هزار روباهِ دیگر، اما من او را دوستِ خودم کردم و حالا در تمامِ جهان نظیر ندارد.»

و گل‌ها حسابی جا خوردند! شازده کوچولو اضافه کرد:

«شما زیبایید، اما درونتان خالی است. کسی نمی‌تواند برای شما بمیرد! البته یک رهگذرِ عادی ممکن است خیال کند گلِ من هم مثل شماست؛ اما او به تنهایی از همه‌ی شما مهم‌تر و باارزش‌تر است، چون فقط او بود که من آبش دادم، فقط او بود که زیر حباب شیشه‌ای گذاشتمش، فقط او بود که با پاراوان جلوِ باد را برایش گرفتم… چون او گلِ من است.»

سپس پیش روباه برگشت.

روباه گفت: «خداحافظ… و اما راز من؛ رازم بسیار ساده است:

فقط با چشمِ دل می‌توان خوب دید؛ آنچه اصل است، از دیده‌ی سر پوشیده است.»

شازده کوچولو تکرار کرد تا در خاطرش بماند: «آنچه اصل است از دیده پوشیده است.»

اندازه : 95 سانتیمتر

سازنده : مژگان خسروی